مرصاد؛ آخرین نبرد، ماندگارترین درس

عملیات مرصاد، عملیاتی نظامی بود که در مرداد ۱۳۶۷ توسط نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به عملیات فروغ جاویدان نیروهای سازمان مجاهدین خلق اجرا شد. درگیری نظامی میان دو طرف، چند روز پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ توسط ایران و پایان جنگ ایران و عراق درگرفت. پس از چند روز نبرد، نیروهای جمهوری اسلامی ایران بر افراد سازمان مجاهدین خلق پیروز شدند. شمار زیادی از افراد دو طرف در این نبرد کشته، زخمی و اسیر شدند.
پنجم مرداد در تقویم ایران تنها یادآور یک عملیات نظامی نیست؛ یادآور روزی است که مردم و رزمندگان، در کنار یکدیگر، یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ معاصر کشور را پشت سر گذاشتند. عملیات مرصاد نقطه پایانی بر تجاوز گروهک منافقین به خاک ایران بود؛ عملیاتی که در روزهای پایانی جنگ تحمیلی، امنیت و آرامش را بار دیگر به غرب کشور بازگرداند.
نام مرصاد برای مردم استان‌های غربی، به‌ویژه کرمانشاه و لرستان، تنها یک واژه تاریخی نیست. بسیاری از خانواده‌ها هنوز خاطرات آن روزها را به یاد دارند؛ روزهایی که نگرانی، ناامنی و اضطراب، زندگی مردم را تحت تأثیر قرار داده بود. اما با ایستادگی نیروهای مسلح و همراهی مردم، این تهدید در مدت کوتاهی پایان یافت.
عملیات مرصاد نشان داد که امنیت، اتفاقی به دست نمی‌آید. پشت هر روز آرامی که امروز تجربه می‌کنیم، سال‌ها ایثار، فداکاری و ازخودگذشتگی کسانی قرار دارد که برای حفظ این سرزمین از جان خود گذشتند.
امروز که بیش از سه دهه از آن حماسه می‌گذرد، شاید نسل جوان تصویر روشنی از آن روزها نداشته باشد. به همین دلیل، روایت درست تاریخ اهمیت زیادی دارد. اگر خاطرات و تجربه‌های آن دوران به زبان ساده و مستند برای نسل جدید بازگو نشود، بخشی از حافظه تاریخی جامعه به مرور زمان کمرنگ خواهد شد.
بزرگداشت سالروز عملیات مرصاد، تنها ادای احترام به رزمندگان و شهدا نیست؛ فرصتی است برای یادآوری ارزش وحدت، همدلی و مسئولیت‌پذیری در برابر سرنوشت کشور. این مفاهیم، محدود به دوران جنگ نیستند و در هر دوره‌ای می‌توانند چراغ راه جامعه باشند.
مرصاد ثابت کرد هر زمان مردم و نیروهای مدافع کشور در کنار هم قرار گرفته‌اند، هیچ تهدیدی نتوانسته امنیت و استقلال ایران را خدشه‌دار کند. این پیام، مهم‌ترین میراث آن عملیات است؛ میراثی که حفظ و انتقال آن به نسل‌های آینده، وظیفه همه ماست.

پایان یادداشت/